Çiçek

Doğaya saçılmış binbir rengi, binbir çeşidi; en narini, en sükselisi... hepsinin ayrı güzelliği.. 

Yine mi güzeliz, yine mi çiçek? 

Kadın kadındı, çiçek baban ! Ararken hakkını, gülümsetmişti yine pırıltısı. Hep güzeliz, hep çiçek... 

Yüreğimizden gelen açınca başımızda; binbir renk, ne eşsiz fikirler sunar; gelir dünyaya ahenk. Ferasetinden sual olunmaz, sarıl dimağına... Sen dillendirdikçe açan çiçeklerini; olur birbirine denk. 

Ruhunun kanatları belirir, kuvvetlenir, özgürlüğün hafifliği ruhunu dinginleştirir. 

Üret, renklendir, güzelliği sarsın dünyayı; fikirlerini ek çoğalsın, diğerleri ilham alsın. Yine güzeliz, yine çiçek; hep çiçek...

Çoğalt... dünya renklensin! ..rengini kat!