Duygu

Gece ile örtülmüş bir rüyanın içinde sen....
Yalnızlığın sessizliğinde saklanan bir kelebek gibi, narin kanatlarını usulca açarsın. Gölgeler bir içsel
savaşın izlerini taşırken, dans eder içindeki kelebekler şaşarsın. Ruhunun ağırlığı omuzlarından
taşarken, dansın başlar… gözlerin karanlığa dalarken.
Düşlerin ve gerçeklerin arasında ince bir çizgide salınıyor bedenin, ellerinden bir esinti gibi sıyrılıyor
kelebeğin, ışığa doğru ilerlerken gölgelerinden izin ver aksın duygular, bazen gitmesine izin verdiğinde
bulursun asıl kendini. Bilirsin göz görmez hissedilir bazı şeyler, bu yüzden kapatırsın gözlerini.
Kapat gözlerini, kelebeğin titreşimine bırak kendini, bırak uzaklaşsın yüklerini özgür kıl, ışığa aksın
hafiflerken bedenin, zihnin yeniden yakalayacak ritmini. Bırak gitsin duygulara izin verdikçe
bulacaksın kendini. Bırak gitsin ışığına gölgelerin. Barış, hisset gözle görülmeyenlerini, ritmi hisset,
kıpırda, ruhunu hisset!